LIGJI Nr.8092, dt 21.3.1996 “PËR SHËNDETIN MENDOR”

Në mbështet­je të nen­it 16 të ligjit nr.7491, datë 29.4.1991“Për dis­poz­i­tat krye­sore kushtetuese”, me propoz­imin e Këshillit­të Min­is­trave,

 

KUVENDI POPULLOR
I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË

V E N D O S I:

 

KREU I
DISPOZITA TË PËRGJITHSHME

 

Neni 1

Mbro­jt­ja e shën­de­tit men­dor sig­uro­het nga struk­tu­rat ead­min­is­tratës shtetërore dhe insti­tu­cionet pub­like e pri­vate tëcak­tu­ara për këtë qëllim.Shoqatat, fon­da­cionet, orga­ni­zatat­bamirëse, orga­niz­mat e tjerë joqever­i­tarë, si dhe grupimet epa­cien­tëve a famil­jarëve të tyre, ndih­mo­jnë në mbro­jt­jen eshën­de­tit men­dor.

 

Neni 2

Mbro­jt­ja e shën­de­tit men­dor real­i­zo­het nëpër­m­jet sig­urim­it­të kujde­sit shën­de­të­sor dhe të një mje­disi social të për­sh­tat­shëm­për të sëmurët men­dorë, si dhe nëpër­m­jet ndjek­jes së një poli­tike paran­daluese për mbro­jt­jen e shën­de­tit men­dor.

 

Neni 3

Poli­ti­ka paran­daluese për mbro­jt­jen e shën­de­tit men­dor mbështetet në:

1. Zba­timin e parimeve të mbro­jt­jes së shën­de­tit men­dor nëin­sti­tu­cionet arsi­more, shën­de­të­sore, qen­drat e punës dherepartet ushtarake.

2. Ngrit­jen e insti­tu­cion­eve paran­daluese dhe këshilluese.

3. Mbështet­jen e orga­niz­mave dhe ini­cia­ti­vave në fushën eku­jde­sit të shën­de­tit men­dor.
4. Përf­shir­jen e ele­menteve të kujde­sit shën­de­të­sor men­dornë pro­gram­et e formim­it për per­son­at që puno­jnë në sek­torët ear­sim­it, përku­jdesjes shoqërore, shën­de­të­sisë, administratës,organizimit të veprim­tarive shlod­hëse.

5. Real­iz­imin e kërkimeve në fushën e për­mirësim­it tëshën­de­tit men­dor dhe paran­dal­im­in e çrreg­ul­limeve men­dore.

6. Riku­per­im­in e shën­de­tit men­dor te të sëmurët.

 

Neni 4

Në kup­tim të këtij ligji:

1. “Per­son me çrreg­ul­lime men­dore” është per­soni që:

a) paraqet prob­leme të funk­sionim­it men­dor, të cilat, nëbazë të njo­hurive mjekë­sore, klasi­fiko­hen si çrreg­ul­lime men­dored­he është nevo­ja për tra­j­tim të spe­cial­izuar shën­de­të­sor;

b) ka pra­pam­bet­je men­dore;

c) paraqet çrreg­ul­lime psikoso­ciale, që kërko­jnë tra­j­tim tëspe­cial­izuar psikoso­cial;

2. “Insti­tu­cion psiki­a­trik dhe reha­bil­itues” janë:

a) spi­tali psiki­a­trik;

b) repar­ti psiki­a­trik në një spi­tal të përgjithshëm;

c) shtëpitë e kurim­it dhe/ose reha­bil­itim­it;

d) agjencitë e shër­bimeve sociale.

3. “Insti­tu­cionet për per­son­at me pra­pam­bet­je men­dore” janëin­sti­tu­cionet e reha­bil­itim­it, edukim­it dhe të kujdesjes për­per­son­at me pra­pam­bet­je men­dore.

4. “Mira­ti­mi” është pra­n­i­mi i bërë me vull­net të lirë ngaper­soni me çrreg­ul­lime men­dore, i cili është në gjend­je tëkup­to­jë infor­ma­cionin e trans­me­t­u­ar në mënyrë të qartë e tëkuptueshme, lid­hur me shtrim­in në një insti­tu­cion psikiatrik,procedurat e diag­nos­tikim­it dhe tra­j­tim­it, si dhe rezul­tatet qëpriten prej tyre.

 

 

Neni 5

Kujde­si për shën­detin men­dor për per­son­at me çrreg­ul­limemen­dore sig­uro­het nga shër­bi­mi i kujde­sit psikoso­cial, shër­bimii kujde­sit shën­de­të­sor parë­sor nëpër­m­jet mjekut të famil­jes dhe
në veçan­ti nga shër­bi­mi shën­de­të­sor psiki­a­trik, i cili përf­sh­in­tra­j­timin e urgjencës, shër­bimin ambu­la­tor, kujdesin spitalor,shtëpitë e kurim­it, kujdesin komu­ni­tar, shër­bimin psikoso­cial
nëpër­m­jet psiko­logut dhe punon­jësit social.

 

 

Neni 6

Per­son­at me zhvil­lim men­dor të vonuar dhe ata me çrreg­ul­limemen­dore tra­j­to­hen falas në insti­tu­cionet pub­like të kurimit,rehabilitimit, arsimim­it dhe edukim­it.

Kur këta per­sona janë nën moshën 18 vjeç dhe tra­j­to­hen në insti­tu­cione pri­vate, shteti mbu­lon pjesën e shpen­z­imeve të barabartë me kos­ton e tra­j­tim­it në insti­tu­cionet pub­like.

 

 

Neni 7

Orga­niz­mat e përku­jdesjes shoqërore, në bashkëpunim meshër­bimin shën­de­të­sor psiki­a­trik epsikoso­cial, sig­uro­jnëm­bështet­jen sociale për per­son­at, të cilët, për shkak tësë­mund­jeve men­dore ose zhvil­lim­it men­dor të vonuar, kanëvështirësi në sig­urim­in e një jete nor­male, nëpër­m­jet:

1. rua­jt­jes dhe zhvil­lim­it të aftë­sive për të sig­u­ru­ar­jetesën;

2. orga­niz­imin e ndih­mës nga per­sona, grupe, orga­niz­ma dhe­in­sti­tu­cione vull­netare;

3. sig­urim­in e mbështet­jes finan­cia­re dhe mate­ri­ale, nëpër­puth­je me parimet e poli­tikës shën­de­të­sore dhe të përkrah­jes­so­ciale.

 

Neni 8

Në të gjitha insti­tu­cionet psiki­a­trike dhe rehabilituese,Ministria e Punës, Emigracionit,Përkrahjes Sociale dhe ish-tëPërnd­jekurve Poli­tikë cak­ton punon­jës socialë, të cilëtm­bikëqyrin tra­j­timin e pacien­tëve nga pikë­pam­ja sociale dhe embro­jt­jes së të drej­tave të tyre.

 

Neni 9

Min­is­tria e Shën­de­të­sisë dhe e Mbro­jt­jes së Mje­dis­it, në bashkëpunim me Min­istrinë e Arsim­it dhe Min­istrinë e Punës, Emi­gra­cionit, Përkrah­jes Sociale dhe ish-të Përnd­jekurve Poli­tikë
për­cak­ton parimet bazë të poli­tikës reha­bil­ituese dhe educa­tive për fëmi­jët dhe të rin­jtë me shkallë të ndryshme pra­pam­bet­je­je men­dore.

 

KREU II

EKZAMINIMI, TRAJTIMI, REHABILITIMI, KUJDESIDHE ASISTENCA

 

 

Neni 10

Mjeku i famil­jes ka të drejtë të lësho­jë një cer­tifi­cate mjekë­sore ose të reko­man­do­jë një per­son me çrreg­ul­lime men­dorete mjeku psiki­atër, psiko­logu a punon­jësi social, si dhe të
reko­man­do­jë tra­j­timin në një insti­tu­cion të kujde­sit shëndetësor,vetëm pas ekza­minim­it të drejt­për­drejtë të atij per­soni.

Reko­mandi­mi për një insti­tu­cion psiki­a­trik lëshohet ditën eekza­minim­it dhe është i vlef­shëm për një peri­ud­hë 5‑ditore.

Punon­jësi social a psiko­logu, kur e gjyko­jnë të arsyeshme,rekomandojnë per­son­in me çrreg­ul­lime men­dore te mjeku i famil­je­sose mjeku psiki­atër.

 

Neni 11

Tra­j­ti­mi në insti­tu­cionet psiki­a­trike e reha­bil­itue­ser­reg­ul­lo­het në bazë të parimeve të përgjithshme të poli­tikësshën­de­të­sore e sociale.Ky tra­j­tim është i njëjtë me atë që usig­uro­het të sëmurëve në spi­talet e përgjithshme. Në këtë tra­j­tim­duhet mar­rë parasysh jo vetëm aspek­ti mjekë­sor, por edhein­tere­sat dhe vler­at e tjera per­son­ale të per­son­it që trajtohet,duke synuar për­mirësimin e shën­de­tit të tij men­dor me sa më pak­shqetësim për të.

 

 

Neni 12

Per­soni me çrreg­ul­lime men­dore i shtru­ar në një insti­tu­cionpsiki­a­trik e reha­bil­itues ka të drejtën e kon­tak­teve tëpaku­fizuara me famil­jen dhe per­sona të tjerë.

Kon­tak­tet mund të kufi­zo­hen, për aq kohë sa është enevo­jshme, kur ato ndiko­jnë neg­a­tivisht në gjend­jen shën­de­të­soretë per­son­it, me vendim të mjekut kurues dhe mira­tim të drejtue­sit
të insti­tu­cionit. Kor­re­spon­den­ca e tij nuk kon­trol­lo­het.

 

 

Neni 13

Per­soni me çrreg­ul­lime men­dore që është duke u tra­j­tu­ar nën­jë insti­tu­cion psiki­a­trik e reha­bil­itues, me propoz­im të mjekutqë e tra­j­ton dhe mira­tim të tit­ullar­it të insti­tu­cionit, mund të
lejo­het të largo­het përko­hë­sisht nga insti­tu­cioni, pa ukon­sideru­ar i dalë prej andej, me kusht që të mos paraqesë rrezikpër shën­detin dhe jetën e tij ose të të tjerëve.

 

Neni 14

Veprim­taria reha­bil­ituese në insti­tu­cionet psiki­a­trike ere­ha­bil­ituese nuk ka qël­lim fiti­mi. Përf­shir­ja e të sëmurëve meçr­reg­ul­lime men­dore në veprim­tari punë­suese bren­da insti­tu­cionitp­siki­a­trik ka karak­ter vull­ne­tar, mjekues dhe reha­bil­itues, sid­he lehtë­son riin­te­grim­in e pacien­tëve në jetën shoqërore.

Kushtet e punës, mjedis­et dhe prob­lemet e tjera që kanë të bëjnëme poli­tikën reha­bil­ituese në insti­tu­cionet psikiatrike,përcaktohen nga Min­is­tria e Shën­de­të­sisë dhe e Mbro­jt­jes sëM­je­dis­it dhe Min­is­tria e Punës, Emi­gra­cionit, Përkrah­jes Socialed­he ish të Përnd­jekurve Poli­tikë.

 

Neni 15

Heq­ja ose kufiz­i­mi i zotë­sisë për të vepru­ar i per­son­ave meçr­reg­ul­lime men­dore ose me pra­pam­bet­je men­dore mund të propo­zo­het­nga komi­sioni psiki­a­triko-ligjor, i për­bërë nga jo më pak se 3veta. Vendi­mi përkatës mer­ret nga gjyka­ta në për­puth­je medis­poz­i­tat e Kodit të Pro­ce­durës Civile.Në vendim gjyka­ta cak­toned­he kujdestarin ligjor të tij.

 

Neni 16

Tit­ullari i insti­tu­cionit psiki­a­trik e reha­bil­itues duhet­të njofto­jë gjykatën e rrethit, nëse vërte­to­het që kujdestar­iligjor i per­son­it me çrreg­ul­lime men­dore ose me pra­pam­bet­je­men­dore, që ndod­het nën kon­trol­lin e insti­tu­cionit të tij, nuki përm­bush detyrimet e tij. Në këtë rast gjyka­ta mund të revoko­jëku­jdestarin e cak­tu­ar më parë, duke cak­tu­ar një kujdestar të ri.

 

Neni 17

Per­soni i sëmurë, kujdestari i tij ligjor dhe famil­jarët etij gëzo­jnë të drejtën për t’u infor­muar për gjend­jen­shën­de­të­sore të tij si dhe meto­dat e ekza­minim­it e të kurim­it qëdo të zba­to­hen.

Infor­ma­cioni jepet nga mjeku kurues ose punon­jësi social,në bazë të gjend­jes shën­de­të­sore të paci­en­tit dhe të parimeve tëetikës mjekë­sore.

 

Neni 18

Dis­poz­i­tat e këtij ligji, që parashiko­jnë të drejtën e per­son­it me çrreg­ul­lime men­dore për të pran­uar shtrim­in, diag­nos­tikimin, tra­j­timin dhe dal­jen nga insti­tu­cioni psiki­a­trik, janë të vlef­shme edhe për kujdestarin ligjor të paci­en­tit të mitur dhe/ose të atij që i është hequr a kufizuar zotësia për të vepru­ar.

KREU III

KUFIZIMI FIZIK

 

Neni 19

Kufiz­i­mi fizik i per­son­it me çrreg­ul­lime men­dore parashikon­m­ba­jt­jen me for­cë, për­dorim­in e detyru­ar të medikamenteve,imobilizimin ose izolimin.Kushtet dhe mënyra e aplikim­it të tyre për­cak­to­hen në rreg­ul­loren e shër­bim­it psiki­a­trik.

 

Neni 20

Për real­iz­imin e detyrimeve të këtij ligji, kufiz­i­mi fizi­ki per­son­ave me çrreg­ul­lime men­dore mund të për­doret vetëm kur:

a) per­soni paraqet rrezik­sh­mëri për shën­detin dhe/ose jetëne tij dhe të të tjerëve;

b) kryen veprime kundër sig­urisë pub­like;

c) me veprimet e tij dëm­ton ose shkatër­ron objek­tet për­reth;

d) si dhe në të gjitha ato raste që parashiko­hen nër­reg­ul­loren e shër­bim­it psiki­a­trik.

 

Neni 21

Vendi­mi për të zbat­u­ar kufiz­imin fizik mer­ret nga mjeku, I cili për­cak­ton mënyrën e kufizim­it dhe mbikëqyr per­son­al­ishtz­ba­timin e saj.Në insti­tu­cionet psiki­a­trike e reha­bil­ituese, kur
është i pamundur sig­uri­mi i vendim­it të men­jëher­shëm të mjekut,vendimi për zba­timin e kufizim­it fizik jepet nga infer­mieri, I cili njofton men­jëherë mjekun.Mjeku mund të shfuqi­zo­jë vendimine infer­mier­it, kur e gjen të padrejtë.

Veprimet e mjekut, si dhe vendimet e mar­ra nga ai pasqy­ro­hen­në doku­menta­cionin përkatës.

 

Neni 22

Për­para zba­tim­it të kufizim­it fizik, per­soni që do tëku­fi­zo­het duhet të infor­mo­het. Gjatë zba­tim­it të kufizim­it fizik­duhet të zgjid­het mënyra më pak shqetë­suese dhe të tre­go­hetku­jdes për mirëqe­nien e per­son­it.

 

Neni 23

Vendi­mi i kufizim­it fizik duhet të përlig­jet bren­da 24 orëven­ga mar­r­ja e tij për­para një komi­sioni të përher­shëm të ngrit­ur­për këtë qël­lim pranë insti­tu­cionit psiki­a­trik e reha­bil­itues.

Për­bër­ja e komi­sion­it, të drej­tat dhe detyrat, si dhe mënyrae funk­sionim­it të tij, për­cak­to­hen me rreg­ul­lore të mirat­u­ar ngaMin­is­tria e Shën­de­të­sisë dhe e Mbro­jt­jes së Mje­dis­it.

 

Neni 24

Për zba­timin e vendimeve të kufizim­it fizik, për rastet eparashkuara në nenin 19, shër­bi­mi i urgjencës, poli­cia dhez­jar­rfikësit janë të detyru­ar të ndih­mo­jnë mjekun me kërkesën e tij.

 

KREU IV

SHTRIMI, TRAJTIMI DHE DALJA NE INSTITUCIONIN PSIKIATRIK

 

Neni 25

Per­soni, i cili për shkak të çrreg­ul­limeve men­dore:

1. paraqet rrezik­sh­mëri për jetën ose shën­detin e tijdhe/ose të tjerëve;

2. është i paaftë të përm­bushë nevo­jat e tij jetë­sore, mundtë bëhet objekt i një ekza­min­i­mi psiki­a­trik pa pëlqimin e tij,ose të për­faqë­sue­sit ligjor. Ekza­min­i­mi i detyrueshëm bëhet mevendim të mjekut specialist.Mjeku psiki­atër, nëse e sheh tënevo­jshme, mund të urd­hëro­jë trans­fer­im­in e men­jëher­shëm të tëekza­min­uar­it në spital.Në rastet kur është zbat­u­ar masa eku­fizim­it fizik, per­soni duhet të trans­fer­o­het në spi­tal I shoqëru­ar nga mjeku spe­cial­ist dhe per­son­at e ngarkuar me këtëdetyrë.Mjeku që kryen ekza­min­imin fizik në kushtet e për­men­dura
në këtë nen, duhet ta regjistro­jë këtë fakt në doku­mentem­jekë­sore (kartelë), duke shp­jeguar shkaqet e zba­tim­it së kësaj­mase.

 

Neni 26

Per­soni me çrreg­ul­lime men­dore shtro­het në një insti­tu­cionpsiki­a­trik pas lëshim­it të mira­tim­it me shkrim nga ana e tij,nëse këtë e ka kërkuar mjeku i autor­izuar në vijim të ekza­minim­it
të drejt­për­drejtë të per­son­it dhe kur përm­bushen kriteret eindika­cionet e për­cak­tu­ara për shtrim në spi­tal.

Shtri­mi në një spi­tal psiki­a­trik i të miturve ose per­son­avetë papërgjegjshëm bëhet me mira­tim me shkrim të kujdestar­itligjor të personit.Nëse ka mos­mar­rëvesh­je ndër­m­jet deklaratave
për shtrim­in në spi­tal të bëra nga per­soni i mitur në moshë 12–18vjeç dhe kujdestari ligjor i tij, vendi­mi për shtrim­in në spi­talmer­ret nga komi­sioni i mjekëve.

 

Neni 27

Një per­son me çrreg­ul­lime men­dore mund të shtro­het në njëin­sti­tu­cion psiki­a­trik, pa mar­rë mira­timin e citu­ar në nenin 26,vetëm nëse për shkak të çrreg­ul­lim­it men­dor të tij ai paraqet
rrezik të drejt­për­drejtë për jetën ose shën­detin e tij dhe të tët­jerëve.

Vendi­mi për shtrim­in e një per­soni mer­ret nga mjekus­pe­cial­ist vetëm pasi të ketë kry­er per­son­al­isht ekza­min­imin etij.

Per­soni i sëmurë, famil­jarët e tij ose kujdestari ligjorgë­zo­jnë të drejtën të infor­mo­hen për shkaqet e mar­rjes së këti­jvendi­mi.

Pro­ce­du­rat e shtrim­it pasqy­ro­hen në karte­lat klinike.

 

Neni 28

Mjeku që ven­dos shtrim­in pa mira­timin e personit,kujdestarit ligjor të tij, duhet të njofto­jë bren­da 24 orëveshefin e klinikës, i cili lejon ose jo mba­jt­jen e mëte­jshme tëper­son­it në insti­tu­cionin psiki­a­trik.

She­fi i klinikës, bren­da 48 orëve nga dhë­nia e lejes për­shtrim të detyru­ar, duhet ta paraqesë rastin për­para gjykatësit­të vetëm në gjykatën e rrethit ku ndod­het insi­tu­cioni.

 

Neni 29

Gjyq­tari i vetëm, i cili shqyr­ton çësht­jen jo më vonë se 3ditë nga paraqit­ja e saj, thër­ret për shp­jegime per­son­in eshtru­ar në insti­tu­cionin pa mira­timin e tij, kujdestarin ligjortë tij, mjekun që ka kry­er shtrim­in, shefin e klinikës që e kale­juar, si dhe famil­jarët ose per­son­at e intere­suar për tështru­ar­in. Vendi­mi i gjyq­tar­it të vetëm për ta mba­j­tur ose për­ta nxjer­rë të sëmurin nga insti­tu­cioni psiki­a­trik zba­to­het­men­jëherë.

 

Neni 30

Në rast se per­soni i shtru­ar pa mira­timin e tij nëin­sti­tu­cionin psiki­a­trik e jep mira­timin pas shtrim­it dhe she­fii klinikës bindet se mira­ti­mi është dhënë pas informim­it tër­reg­ullt, dërgi­mi i çësht­jes në gjykatë nuk bëhet.

 

Neni 31

Per­soni i shtru­ar në një insti­tu­cion psiki­a­trik dheku­jdestari ligjor i tij kanë të drejtën e informim­it të plotë për­tra­j­timin ter­apeu­tik që propo­zon mjeku spe­cial­ist. Informimipërm­bledh mënyrën e tra­j­tim­it, medika­mentetet që do të për­dorend­he efek­tet anë­sore të mundshme,rezultatet që priten pre­j­tra­j­tim­it, kohëzg­jat­jen, tra­j­timet alter­na­tive, si dhe të dhë­natë tjera që kërko­hen prej tyre.

 

Neni 32

Per­soni i shtru­ar pa mira­timin e tij në një insti­tu­cionpsiki­a­trik tra­j­to­het me pro­ce­du­rat mjekë­sore të domos­doshme, përtë shman­gur çrreg­ul­limet që kanë sjel­lë në shtrim­in pa mira­timtë tij.

 

Neni 33

Min­is­tria e Shën­de­të­sisë dhe e Mbro­jt­jes së Mje­dis­it­për­cak­ton me rreg­ul­lore të veçan­të mënyrat dhe pro­ce­du­rat etra­j­tim­it ter­apeu­tik që janë më të rrezik­shme për shën­detin epa­ci­en­tit dhe për të cilat kërko­het me çdo kusht mira­ti­mi i tijose i kujdestar­it ligjor.

 

Neni 34

Kufiz­i­mi fizik mund të zba­to­het ndaj një per­soni të shtru­arnë insti­tu­cionin psiki­a­trik pa mira­timin e tij në rrethanat epër­cak­tu­ara në nenin 20 të ligjit, si dhe kur ky kufiz­im është
i nevo­jshëm për të real­izuar ndërhyr­jet ter­apeu­tike tëdo­mos­doshme. Kufiz­i­mi mund të zba­to­het edhe për të pen­guar­largimin pa leje nga insti­tu­cioni psiki­a­trik.

 

Neni 35

Vendi­mi për nxjer­rjen nga insti­tu­cioni psiki­a­trik i njëper­soni të shtru­ar me mira­timin e tij mer­ret nga she­fi i pavion­it­d­he nga mjeku kurues, në rastet kur per­soni nuk paraqet mër­rezik­sh­mëri për veten e tij dhe për të tjerët.Zgjatja eperi­ud­hës së shtrim­it bëhet me vendim të mjekut spe­cial­ist.

Për vendimin e mësipërm she­fi i pavion­it vë në dijeni familjen,kujdestarin ligjor ose per­son­at e intere­suar.

 

Neni 36

Për çdo per­son të shtru­ar me ose pa mira­timin e tij në njëin­sti­tu­cion psiki­a­trik, famil­ja e tij ose  për­faqë­sue­si ligjorkanë të drejtën të kërko­jnë dal­jen nga spi­tali në çdo kohë.

Kjo kërkesë mund të bëhet në çdo for­më dhe regjistro­het nëkartelën klinike per­son­ale.

Nëse refu­zo­het dal­ja nga spi­tali, ata kanë të drejtën tëanko­hen në gjykatën e rrethit ku ndod­het insti­tu­cioni psikiatrik,brenda 7 ditësh nga dita e mar­rjes dijeni, dhe çësht­ja shqyr­to­het­nga gjyqari i vetëm, vendi­mi i të cilit është i for­mës së pre­rë.

 

Neni 37

Per­soni që për shkak të pra­pam­bet­jes men­dore:

a) nuk është i aftë të kujde­set për veten dhe të përm­bushënevo­jat jetë­sore të tij,

b) nuk ka të sig­u­ru­ar kujdesin e per­son­ave të tjerë dhe

c) nuk ka nevo­jë për tra­j­tim psikiatrik,rekomandohet nga mjeku për pran­im në insti­tu­cionet për
per­son­at me pra­pam­be­jt­je men­dore.

Neni 38

Për per­son­at e pran­uar në këto insti­tu­cione pa mira­timin etyre ose të kujdestar­it ligjor zba­to­hen dis­poz­i­tat e këtij kreu.

 

KREU V

DISPOZITA TE FUNDIT

 

Neni 39

Per­son­at që zhvil­lo­jnë veprim­tari të parashikuara në këtëligj janë të detyru­ar të rua­jnë sekretin pro­fe­sion­al për çësht­je­që i kanë mësuar gjatë ushtrim­it të detyrës së tyre.Këta per­sona
për­jash­to­hen nga detyri­mi i rua­jt­jes së sekretit pro­fes­sion­al vetëm kur infor­ma­cioni i jepet mjekut kurues të të sëmuritdhe/ose orga­niz­mave të asis­tencës sociale, si dhe organ­eve që me ligj kanë të drejtë ta kërko­jnë këtë infor­ma­cion.

 

Neni 40

Per­son­at e për­men­dur në nenin 39 nuk mund të paraqiten nëgjyq me cilës­inë e dësh­mi­tar­it në një pro­ces ndaj një per­soni meçr­reg­ul­lime men­dore të tra­j­tu­ar prej tyre, përveçse kur me ligj
parashiko­het ndryshe.

 

Neni 41

Per­son­at me çrreg­ul­lime men­dore që kanë kry­er një vepër­pe­nale dhe janë dënuar nga gjyka­ta të vua­jnë dën­imin nëin­sti­tu­cione psiki­a­trike, për­fi­to­jnë kujdesin mjekë­sor sipas­dis­poz­i­tave të këtij ligji.Për ta nuk zba­to­hen dis­poz­i­tat e parashikuara në nenet 12,13, 26, 34 dhe 35 të këtij ligji.

 

Neni 42

Masat e sig­urim­it për per­son­at e për­men­dur në nenin 41merren nga organet e ngarkuara për rua­jt­jen e tyre, sipas­r­reg­ul­lores së mirat­u­ar nga min­istri i Drejtë­sisë dhe min­istri i Shën­de­të­sisë dhe i Mbro­jt­jes së Mje­dis­it.

 

Neni 43

Insti­tu­cionet psiki­a­trike janë të detyru­ara të shqyr­to­jnëtë gjitha kërke­sat, anke­sat dhe propozimet e bëra nga shoqa­ta agrupime të tjera vull­netare të pacien­tëve, famil­jarëve oseper­son­ave të intere­suar për mbro­jt­jen e intere­save të të sëmurëve­men­dorë.

 

Neni 44

Min­is­tria e Shën­de­të­sisë dhe e Mbro­jt­jes së Mje­dis­it dheM­i­nis­tria e Punës, Emigracionit,Përkrahjes Sociale dhe ish-tëPërnd­jekurve Poli­tikë mira­to­jnë rreg­ul­loret e nevo­jshme për zba­timin e këtij ligji, të cilat janë të detyrueshme për tëgjitha insti­tu­cionet psiki­a­trike pub­like dhe pri­vate.

 

Neni 45

Ky ligj hyn në fuqi 15 ditë pas botim­it në Fle­toren Zyrtare.