LIGJI Nr. 9669, dt 18.12.2006 “PËR MASA NDAJ DHUNËS NË MARRËDHËNIET FAMILJARE”

LIGJ
Nr. 9669, datë 18.12.2006

PËR MASA NDAJ DHUNËS NË MARRËDHËNIET FAMILJARE

(Ndryshuar me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

Në mbështet­je të nen­eve 78 dhe 83 pika 1 të Kushte­tutës, me propoz­imin e 20 mijë zgjed­hësve,

KUVENDI
I REPUBLIKËS SË SHQIPËRISË

VENDOSI:

KREU I
DISPOZITA TË PËRGJITHSHME

 

Neni 1
Qël­li­mi

Ky ligj ka për qël­lim:
1. Paran­dal­im­in dhe reduk­timin e dhunës në famil­je në të gjitha for­mat e saj, me anë të masave të për­sh­tat­shme ligjore.
2. Garan­timin e mbro­jt­jes me masa ligjore të pjesë­tarëve të famil­jes, të cilët janë vik­ti­ma të dhunës në famil­je, duke i kush­tu­ar vëmend­je të veçan­të fëmi­jëve, të moshuarve dhe per­son­ave me aftësi të kufizuar.

 

Neni 2
Objek­ti

Ky ligj ka si objekt:
a) kri­jimin e një rrjeti të koordinuar insti­tu­cionesh përgjegjëse për mbro­jt­jen, mbështet­jen dhe reha­bil­itimin e vik­ti­mave, lehtësimin e paso­jave dhe paran­dal­im­in e dhunës në famil­je;
b) ori­en­timin e punës për kri­jimin e struk­tu­rave dhe organ­eve përgjegjëse në niv­el qen­dror dhe ven­dor për mbështet­jen e vik­ti­mave dhe paran­dal­im­in e dhunës në famil­je;
c) fuqiz­imin e gjyqë­sorit për mar­rjen e masave të mbro­jt­jes ndaj dhunës në famil­je;
ç) sigurimin/garantimin për vik­ti­mat e dhunës në famil­je të shër­bim­it të shpe­jtë, të pakushtueshëm dhe të thjeshtë në për­puth­je me ligjin, pranë gjykatës apo organ­eve të tjera kom­pe­tente për zba­timin e ligjit.

 

Neni 3
Përku­fiz­ime

Në kup­tim të këtij ligji, përveçse kur parashiko­het shpre­himisht ndryshe në dis­pozi­ta të veçan­ta të tij, me ter­mat e mëposhtëm kup­to­jmë:
1. “Dhunë” është çdo veprim apo mosveprim i një per­soni ndaj një per­soni tjetër, që sjell si paso­jë cen­im të integritetit fizik, moral, psikologjik, sek­su­al, social, ekonomik.
2. “Dhunë në famil­je” është çdo akt dhune, sipas pikës 1 të këtij neni, i ushtru­ar midis per­son­ave që janë apo kanë qenë në mar­rëd­hënie famil­jare.
3. “Pjesë­tarë të famil­jes” janë:
a) bashkëshorti/ja ose bashkëjetuesi/ja apo ish-bashkëshort­i/­ja apo ish partneri/ja bashkë­jetues;
b) vëllezërit, motrat, gjinia në vijë të drejtë, përf­shirë prindërit adoptues dhe fëmi­jët e adop­tu­ar;
c) bashkëshorti/ja ose bashkëjetuesi/ja i per­son­ave të parashikuar në shkro­n­jën “b”;
ç) gjinia në vijë të drejtë, përf­shirë edhe prindërit, edhe fëmi­jët e adop­tu­ar të bashkëshortit/es ose bashkëjetuesit/es;
d) vëllezërit dhe motrat e bashkëshortit/es nëse kanë bashkë­je­t­u­ar gjatë 3 mua­jve të fun­dit;
dh) fëmi­jët e bashkëshort­ëve apo part­nerëve bashkë­jetues.
4. “Vik­timë” është per­soni mbi të cilin është ushtru­ar dhu­na e për­cak­tu­ar në pikën 1 të këtij neni.
5. “Dhunues/e” është per­soni i padi­tur për ushtrim­in e dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare për­para organ­eve kom­pe­tente.
6. “Urd­hër mbro­jt­je­je” është urdhri i lëshuar me vendim gjykate, ku parashiko­hen masat mbro­jtëse për vik­timën.
7. “Urd­hër i men­jëher­shëm mbro­jt­je­je” është urdhri i lëshuar përko­hë­sisht me vendim gjykate, i vlef­shëm deri në lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate.

 

Neni 4
Sub­jek­tet

Sub­jek­tet që mbro­hen nga ky ligj janë të gjithë per­son­at e cilë­suar në nenin 3 pika 3 të këtij ligji.

 

KREU II
ORGANET PËRGJEGJËSE

 

Neni 5
Autoritetet përgjegjëse

1.Autoriteti krye­sor përgjegjës për zba­timin e këtij ligji është Min­is­tria e Punës, Çësht­jeve Sociale dhe Shan­seve të Barabar­ta.
2. Autoritete të tjera përgjegjëse të lin­jës janë:
a) njësitë e qev­eris­jes ven­dore;
b) Min­is­tria e Brend­shme;
c) Min­is­tria e Shën­de­të­sisë;
ç) Min­is­tria e Drejtë­sisë.

 

Neni 6
Detyrat e autoritetit krye­sor përgjegjës

(Shtu­ar shkro­n­ja gj) me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

Autoriteti krye­sor përgjegjës ka këto detyra:
a) har­timin dhe zba­timin e strategjive dhe pro­grameve kom­bëtare në fushën e mbro­jt­jes dhe kujde­sit ndaj vik­ti­mave të dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare;
b) financimin ose bashkë­fi­nancimin e pro­jek­teve, të cilat kanë për qël­lim mbro­jt­jen dhe kon­so­lidimin e famil­jes, si dhe kujdesin ndaj vik­ti­mave të dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare;
c) mbështet­jen në ngrit­jen e struk­tu­rave ndih­mëse, si dhe të gjithë infra­struk­turës së nevo­jshme, që shër­ben për një mbështet­je dhe plotësim të të gjitha nevo­jave për per­son­at e dhunuar në mar­rëd­hëni­et famil­jare, përf­shi këtu asis­tencë finan­cia­re, si dhe shër­bime mjekë­sore dhe sociale, sipas legjis­la­cionit në fuqi;
ç) orga­niz­imin e kur­se­ve të tra­jnim­it rreth dhunës në famil­je me punon­jësit e shër­bimeve sociale, që janë të atashuar pranë çdo njësie ven­dore, struk­tu­rat e Poli­cisë së Ren­dit dhe me punon­jësit e OJF-ve të licen­cuara për ofrim­in e shër­bimeve sociale;
d) mba­jt­jen e të dhë­nave sta­tis­tiko­re për nivelin e dhunës në famil­je;
dh) mbështet­jen dhe mbikëqyr­jen e kri­jim­it të qen­drave të reha­bil­itim­it për vik­ti­mat e dhunës në famil­je;
e) mbështet­jen dhe mbikëqyr­jen e kri­jim­it të qen­drave të reha­bil­itim­it për shkak­tarët e dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare;
ë) licencimin e OJF-ve të ndryshme që do të ofro­jnë shër­bime sociale për vik­ti­mat dhe dhunue­sit.

gj) ngrit­jen e një qen­dre kom­bëtare të shër­bim­it të përku­jde­sit shoqëror për vik­ti­mat e dhunës në famil­je.

 

Neni 7
Detyrat e autoriteteve përgjegjëse të lin­jës

1. Min­is­tria e Brend­shme ka këto detyra:
a) kri­jimin e sek­torëve të veçan­të për paran­dal­im­in dhe luftën kundër dh unës në famil­je pranë drej­torive të poli­cisë;
b) tra­jn­imin e efek­ti­vave e poli­cisë që do të tra­j­to­jnë rastet e dhunës në famil­je.
2. Min­is­tria e Shën­de­të­sisë ka për detyrë të kri­jo­jë kapacitetet e duhu­ra për të ofru­ar ndih­më mjekë­sore për dhunën në famil­je në shër­bimet e urgjencës dhe në qen­drat shën­de­të­sore në bash­ki dhe komu­na:
a) për të ofru­ar në çdo kohë ndih­më mjekë­sore dhe psikologjike për vik­ti­mat e dhunës në famil­je;
b) për të bërë në çdo kohë ekza­minimet e nevo­jshme në insti­tu­cionet shën­de­të­sore pub­like përkatëse;
c) për të evi­den­tu­ar rastet e dhunës në famil­je në doku­menta­cionin përkatës mjekë­sor të mirat­u­ar nga Min­is­tria e Shën­de­të­sisë;
ç) për të pajisur edhe vik­timën me raportin mjekë­sor përkatës;
d) për të refer­u­ar dhe ori­en­tu­ar vik­timën pranë shër­bimeve të tjera të mbështet­jes dhe mbro­jt­jes nga dhu­na në famil­je.
3. Min­is­tria e Drejtë­sisë ka këto detyra:
a) të tra­jno­jë ekspertët mjeko-ligjorë në njo­hjen, diag­nos­tikimin, vlerësimin dhe rapor­timin e dhunës në famil­je dhe akteve të dhunës ndaj fëmi­jëve;
b) të tra­jno­jë përm­barue­sit në detyrën e tyre për të ekzeku­tu­ar urdhrat e mbro­jt­jes në mënyrë të men­jëher­shme, të sig­uro­jë përm­bush­jen e tyre në për­puth­je me nenin 23 pika 6, si dhe për të ndër­mar­rë të gjitha veprimet e duhu­ra;
c) të finan­co­jë mbro­jt­je ligjore falas, sipas parashikimeve në ligj dhe të sig­uro­jë një numër të cak­tu­ar avokatësh të tra­jnuar, që mund të japin një asis­tencë të tillë.
4. Njësitë e qev­eris­jes ven­dore (bashk­itë, komu­nat ) kanë këto detyra:
a) angazhimin në kri­jimin e struk­tu­rave të shër­bim­it social për rastet e dhunës në famil­je;
b) instal­im­in e një lin­je tele­fonike rajonale 24-orësh, e cila më pas kri­jon lid­hje me njësitë lokale, policinë, urgjen­cat mjekë­sore dhe OJF-të, duke ven­do­sur në këtë mënyrë edhe koor­dinimin mes tyre;
c) ngrit­jen e qen­drave sociale dhe të reha­bil­itim­it për vik­ti­mat dhe dhunue­sit, si dhe koor­dinimin e punës me ato ekzistuese, duke u dhënë për­parësi qen­drave të spe­cial­izuara në fushat përkatëse.

 

Neni 8
Përgjegjësitë e autoriteteve përgjegjëse

(Shtu­ar pikat 7 dhe 8 me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Autoritetet përgjegjëse kanë për detyrë kri­jimin e struk­tu­rave të posaçme dhe cak­timin e per­son­ave përgjegjës për zba­timin e këtij ligji. Përm­bush­ja e këtij detyri­mi mbikëqyret nga Min­is­tria e Punës, Çësht­jeve Sociale dhe Shan­seve të Barabar­ta.
2. Autoritetet përgjegjëse kanë detyrim­in t’i përgjig­jen çdo njof­ti­mi të bërë nga vik­ti­ma apo per­son­at e tjerë të treguar në këtë ligj, në rastet e dhunës apo kër­cënim­it për dhunë ose dhe në rastet e shkel­jes së urdhrit të mbro­jt­jes apo urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes. Ato mba­jnë raportin përkatës dhe një kop­je ia dorë­zo­jnë vik­timës ose shoqërue­sit të saj.
3. Autoritetet përgjegjëse për­dorin mjetet e arsyeshme për të mbro­j­tur vik­timën dhe për të paran­dalu­ar vazhdimin e dhunës me anë të:
a) informim­it të vik­timës apo shoqërue­sit të saj për masat që do të mer­ren sipas ligjit në fuqi dhe për insti­tu­cionet të cilave duhet t’u drej­to­het;
b) informim­it të vik­timës apo shoqërue­sit të saj në lid­hje me shër­bimet sociale ekzistuese dhe shoqërim­it në qen­drat dhe insti­tu­cionet përkatëse;
c) sig­urim­it të trans­portit për vik­timën dhe shoqëruesin e saj në qen­dra shër­bimesh mjekë­sore apo sociale;
ç) vënies në dis­pozi­cion të një punon­jësi të poli­cisë në rastet e rrezikut për jetën.
4. Nëse ekzis­ton dyshi­mi se dhunue­si ka kër­cënuar ose ka ushtru­ar dhunë në famil­je apo ka thy­er urdhrat e mbro­jt­jes, të lëshuar me vendim gjykate, organet e poli­cisë do të bëjnë kon­sta­timet e men­jëher­shme.
5. Per­son­at të cilët mar­rin dijeni për shkak të detyrës apo autoritetit të ngarkuar për zba­timin e këtij ligji dhe nuk vepro­jnë në zba­tim të tij, ngarko­hen me përgjegjësi admin­is­tra­tive dhe/ose penale, duke zbat­u­ar sank­sione të për­cak­tu­ara në nenet 248 dhe 251 të Kodit Penal.
6. Organet e poli­cisë kanë për detyrë të regjistro­jnë kon­sta­timet përkatëse në një raport të shkru­ar, si dhe të fil­lo­jnë hetimet krye­sisht. Vik­ti­ma vihet në dijeni nga poli­cia për num­rin përkatës të rastit të rapor­tu­ar.

7. Punon­jësit e shër­bim­it e të përku­jdesjes shoqërore për vik­ti­mat e dhunës në famil­je, pranë insti­tu­cion­eve pub­like dhe orga­ni­zatave jofitim­prurëse të licen­cuara, si dhe avokatët e për­faqë­sue­sit ligjorë të vik­ti­mave të dhunës në famil­je rua­jnë fshe­htës­inë e të dhë­nave per­son­ale dhe të infor­ma­cion­eve që vik­ti­ma jep për sit­u­atën e saj, përveçse kur për­cak­to­het ndryshe me shkrim nga vik­ti­ma.
8. Mekaniz­mi i bashkërendim­it të punës ndër­m­jet autoriteteve përgjegjëse për refer­im­in e rasteve të dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare, si dhe mënyra e pro­cedim­it të tij për mbështet­jen dhe reha­bil­itimin e vik­ti­mave të dhunës për­cak­to­hen me vendim të Këshillit të Min­is­trave.

 

Neni 9
Sub­jek­tet që mund të vënë në dijeni organet përgjegjëse

(Zëvendë­suar fjalët me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Në rast të dhunës në famil­je, vik­ti­ma mund t’i drej­to­het me anë të një kërkese sta­cionit të poli­cisë më të afërt (të zonës ku banon ose ndod­het), një­sisë përkatëse ven­dore (komunë, bash­ki), qen­drës shën­de­të­sore të zonës ku banon apo ndod­het ose me kërkesë-padi gjykatës së rrethit të vend­ba­nim­it, vend­ndod­hjes së saj ose të dhunuesit/es, për të mar­rë masat e nevo­jshme.
2. Çdo per­son që kon­sta­ton një rast të ushtrim­it të dhunës në famil­je mund t’u drej­to­het me anë të një kërkese autoriteteve të mësipërme për të ndër­mar­rë masat e nevo­jshme.

 

KREU III
MASAT MBROJTËSE

 

Neni 10
Masat mbro­jtëse ndaj dhunës në famil­je

(Zëvendë­suar fjalë dhe ndryshuar pika 4 me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Mbro­jt­ja ndaj dhunës në famil­je, në zba­tim të këtij ligji, do të sig­uro­het me këto mënyra:
a) duke urd­hëru­ar men­jëherë të paditurin/ën (dhunuesin/en) që të mos krye­jë ose të mos kër­cëno­jë se do të krye­jë vepër të dhunës në famil­je ndaj paditësit/es (vik­timës) apo pjesë­tarëve të tjerë të familj es së vik­timës, siç për­cak­to­het në nenin 3 pika 3 të këtij ligji apo siç emër­to­het në urd­hër;
b) duke urd­hëru­ar men­jëherë të paditurin/ën (dhunuesin/en) që të mos ceno­jë, ngac­mo­jë, kon­tak­to­jë apo të komu­niko­jë drejt­për­drejt ose tërtho­razi me vik­timën apo pjesë­tarë të famil­jes së vik­timës, siç për­cak­to­het në nenin 3 pika 3 të këtij ligji apo siç emër­to­het në urd­hër;
c) duke larguar men­jëherë të paditurin/ën (dhunuesin/en) nga bane­sa për një afat kohor të cak­tu­ar me urd­hër të gjykatës dhe të mos e lejo­jë të rihyjë në banesë pa autor­iz­imin e gjykatës;
ç) duke ndalu­ar men­jëherë të paditurin/ën (dhunuesin/en) që t’i afro­het përtej një dis­tance të cak­tu­ar vik­timës apo pjesë­tarëve të famil­jes së vik­timës, siç për­cak­to­het në nenin 3 pika 3 të këtij ligji apo siç emër­to­het në urd­hër;
d) duke ndalu­ar men­jëherë të paditurin/ën (dhunuesin/en) që t’i afro­het shtëpisë, ven­dit të punës, banesës së famil­jes së origjinës apo banesës së çiftit të ardhshëm ose të per­son­ave të tjerë dhe për më tepër shkol­lës së fëmi­jëve, ose vendeve të cilat frekuen­to­hen më tepër nga vik­ti­ma, me për­jash­tim të rasteve kur frekuen­ti­mi bëhet për arsye pune;
dh) duke ven­do­sur men­jëherë viktimën/at dhe të mitu­rit në stre­hime të përkohshme, duke mba­j­tur parasysh në çdo rast interesin më të lartë, atë të të mitu­rit;
e) duke kufizuar ose duke ndalu­ar të paditurin/ën (dhunuesin/en) të tako­het me fëmi­jën e vik­timës, sipas kushteve të cilat mund të jenë të për­sh­tat­shme;
ë) duke i ndalu­ar të paditurit/ës (dhunuesit/es) hyr­jen ose qën­drim­in në banesën e përkohshme apo të përher­shme të vik­timës, ose në ndon­jë pjesë të saj, pavarë­sisht nga të drej­tat e pronë­sisë apo të posedim­it të dhunue­sit;
f) duke urd­hëru­ar një per­son të autor­izuar nga gjyka­ta (punon­jës i ren­dit ose përm­barues gjyqë­sor) që të shoqëro­jë vik­timën ose të paditurin/ën (dhunuesin/en) deri në banesën e vik­timës dhe të mbikëqyrë largimin e pasurisë per­son­ale;
g) duke urd­hëru­ar organet zbat­uese të ligjit që të sekue­stro­jnë çdo armë që i për­ket dhunue­sit gjatë kon­trol­lit të kry­er apo të urd­hëro­jë dhunuesin për të dorëzuar çdo armë që i për­ket atij;
gj) duke urd­hëru­ar të paditurin/ën (dhunuesin/en) që të lejo­jë vik­timën të pose­do­jë banesën të cilën e për­dorin së bashku vik­ti­ma dhe dhunuesi/ja ose ndon­jë pjesë të saj;
h) duke urd­hëru­ar të paditurin/ën (dhunuesin/en) që të pagua­jë qiranë e banesës së përher­shme apo të përkohshme të vik­timës, si dhe detyrim­in ushqi­mor për vik­timën, fëmi­jët apo pjesë­tarë të tjerë të famil­jes që ka në ngarkim;
i) për sa kohë urdhri mbro­jtës është në fuqi, tra­j­ti­mi i pasurisë kry­het në për­puth­je me Kodin e Famil­jes, nenet 57, 58 dhe 60;
j) duke i kalu­ar vik­timës të drejtën e kujdestarisë së përkohshme mbi fëmi­jët dhe duke i hequr përko­hë­sisht përgjegjës­inë prindërore të paditurit/ës (dhunuesit/es);
k) duke ven­do­sur dhe duke urd­hëru­ar sipas rastit (në kom­pe­tencë të gjykatës) ndërhyr­jen e shër­bimeve sociale, pub­like apo pri­vate të vend­ba­nim­it ose pranë orga­ni­zatave që kanë si qël­lim mbështet­jen dhe prit­jen e per­son­ave të dhunuar në famil­je;
l) duke urd­hëru­ar të paditurin/ën (dhunuesin/en) që të bëjë një pagesë peri­odike në favor të per­son­ave bashkë­jetues, të cilët, për efekt të masës së mësipërme, mbeten të privuar nga mjetet e jetesës. Për të sig­u­ru­ar pagesën, gjyka­ta mund të ven­dosë që shu­ma të derd­het nga punëd­hënësi në favor të për­fitue­sit. Një vendim i tillë për­bën tit­ull ekzeku­tiv;
ll) duke përf­shirë vik­timën e dhunës në famil­je në pro­grame reha­bil­iti­mi;
m) duke urd­hëru­ar të paditurin/ën (dhunuesin/en) të mar­rë pjesë në pro­grame reha­bil­iti­mi; nëse i/e padituri/a (dhunuesi/ja) urd­hëro­het të shko­jë në një pro­gram reha­bil­iti­mi, përgjegjësve të pro­gramit u kërko­het të rapor­to­jnë çdo javë në gjykatë nëse dhunue­si e ndjek apo merr pjesë në të. Nëse i/e padituri/a (dhunuesi/ja) nuk merr pjesë, atëherë, me kërkesë të sub­jek­teve të parashikuara nga neni 13 i këtij ligji, gjyka­ta e thër­ret këtë për­para saj dhe zba­ton dis­poz­i­tat përkatëse të Kodit Penal, për pengimin e ekzeku­tim­it të vendimeve të gjykatës.
2. Në urdhrin e mbro­jt­jes, të lëshuar me vendim gjykate, mund të parashiko­hen disa nga masat mbro­jtëse të parashikuara në pikën 1 të këtij neni.
3. Në urdhrin e men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, të lëshuar me vendimin e gjykatës, mund të parashiko­hen disa nga masat e parashikuara në shkro­n­jat “a” deri në “g” të këtij neni.
4. Në rastin e zba­tim­it të shkro­n­jës “g”, vendi­mi i gjykatës parashikon:
a) pezul­lim­in e lejes së armës deri në plotësimin e afatit të urdhrit të mbro­jt­jes, si dhe njof­timin e autoritetit përkatës admin­is­tra­tiv, nëse arma është sekuestru­ar dhe per­soni ka një autor­iz­im për armëm­ba­jt­je me leje;
b) kthimin e armës së sekuestru­ar, nëse per­soni ka një autor­iz­im për armëm­ba­jt­je me leje, vetëm pas mbarim­it të afatit të për­cak­tu­ar në urdhrat e mbro­jt­jes.

 

Neni 11
Efek­tet e urdhrit të mbro­jt­jes

1. Pavarë­sisht prej ndon­jë urdhri apo vendi­mi tjetër të nxjer­rë nga gjyka­ta apo ndon­jë insti­tu­cion tjetër, urdhri i mbro­jt­jes që përm­ban masat e mësipërme do të nxir­ret me vendim gjy­ka te për rastet e parashikuara nga ky ligj.
2. Urdhri i mbro­jt­jes ose urdhri i men­jëher­shëm i mbro­jt­jes, i nxjer­rë me vendim gjykate, apo për­fundi­mi i efek­teve të tij nuk cenon në mënyrë të përher­shme të drej­tat e pronë­sisë apo të kujdestarisë.

 

KREU IV
GJYKIMI PËR LËSHIMIN E URDHRIT TË MBROJTJES

 

Neni 12
Organi kom­pe­tent për lëshimin e urdhrave mbro­jtës në rastin e dhunës në famil­je

1.Organi kom­pe­tent për lëshimin e urdhrave mbro­jtës në rastin e dhunës në famil­je është gjyka­ta e rrethit gjyqë­sor, sek­sioni famil­jar.
Për të ven­do­sur sig­urim­in e masave mbro­jtëse të për­men­dura në nenin 10 të këtij ligji, gjyka­ta lëshon urdhra mbro­jt­je­je dhe urdhra të men­jëher­shëm mbro­jt­je­je.
2. Pala e intere­suar mund t’i kërko­jë gjykatës, sipas rastit, kon­form dis­poz­i­tave të këtij ligji, lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes, pa kërkuar para­prak­isht nxjer­rjen e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes.
3. Pasi gjyka­ta të ketë lëshuar një urd­hër të men­jëher­shëm mbro­jt­je­je, pala e intere­suar mund të kërko­jë lëshimin e një urdhri mbro­jtës, siç parashiko­het në këtë ligj. Urdhri mbro­jtës përkatës shër­ben për të rikon­fir­muar vazhdimës­inë e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, si dhe sig­uron masat mbro­jtëse të për­cak­tu­ara në nenin 10 të këtij ligji.

 

Neni 13
Sub­jek­tet që kanë të drejtën për të kërkuar urdhrin e mbro­jt­jes
(Shtu­ar shkro­n­jat dh) dhe e) me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Kërkesën për urd­hër mbro­jt­je­je mund ta paraqesin:
a) vetë vik­ti­ma;
b) për­faqë­sue­si ligjor ose avokati i vik­timës;
c) poli­cia / prokuro­r­ia.
2. Kërkesën për urd­hër mbro­jt­je­je të një të mituri mund ta paraqesin:
a) prin­di ose kujdestari i të mitu­rit;
b) për­faqë­sue­si ligjor ose avokati i vik­timës;
c) të afër­mit;
ç) për­faqë­sue­sit e zyrës së shër­bimeve sociale pranë bashk­isë ose komunës, ku ka ban­imin e përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma, që kanë dijeni për ushtrim­in e dhunës;
d) qen­drat dhe shër­bimet për mbro­jt­jen dhe reha­bil­itimin e vik­ti­mave të dhunës në famil­je, të njohura/licencuara nga Min­is­tria e Punës, Çësht­jeve Sociale dhe Shan­seve të Barabar­ta;

dh) policia/prokuroria;

e) per­son­at ligjër­isht përgjegjës për fëmi­jët.

3. Kërkesën për urd­hër të men­jëher­shëm mbro­jt­je­je mund ta paraqesin:
a) vetë vik­ti­ma;
b) për­faqë­sue­si ligjor ose avokati i vik­timës;
c) policia/prokuroria;
ç) per­soni me të cilin vik­ti­ma ka mar­rëd­hënie famil­jare;
d) për­faqë­sue­sit e zyrës së shër­bimeve sociale pranë bashk­isë ose komunës, ku ka ban­imin e përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma, që kanë dijeni për ushtrim­in e dhunës;
dh) qen­drat dhe shër­bimet për mbro­jt­jen dhe reha­bil­itimin e vik­ti­mave të dhunës në famil­je, të njohura/licencuara nga Min­is­tria e Punës, Çësht­jeve Sociale dhe Shan­seve të Barabar­ta.
4. Në rastin kur kërke­sa është paraqi­tur nga policia/prokuroria, tërhe­q­ja e vik­timës nga pro­ce­si nuk sjell si paso­jë mos­gjykimin e çësht­jes së fil­lu­ar.

 

Neni 14
For­ma e kërkesë-padisë

(Shtu­ar fjalë në pikën 3 dhe ndryshuar pika 4 me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Kërkesë-padia për lëshimin e urdhrave të mbro­jt­jes dhe urdhrave të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes duhet të përm­ba­jë edhe:
a) të dhë­na per­son­ale rreth famil­jes ose mar­rëd­hënieve fare­fis­nore mes vik­timës dhe dhunue­sit;
b) për­shkrim­in e qartë të fak­teve dhe rrethanave, në të cilat ka ndod­hur akti i dhunës në famil­je, duke përf­shirë arsyet që sqaro­jnë cen­imin e sig­urisë, të shën­de­tit apo të mirëqe­nies së vik­timës nga i/e padituri/a (dhunuesi/ja) të parashikuara në nenin 3 pikat 1 dhe 2 të këtij ligji;
c) masat mbro­jtëse të posaçme që kërko­hen;
ç ) nën­shkrim­in e kërkue­sit.
2. Kërkesë-padia për urd­hër mbro­jt­je­je mund të paraqitet në çdo kohë para gjykatës nga ana e per­son­ave që legjiti­mo­hen për ta kërkuar atë. Në rastet kur kërko­het ndih­më e men­jëher­shme, kërke­sa mund të plotë­so­het dhe të paraqitet pranë komis­ari­atit më të afërt të poli­cisë dhe punon­jësi i poli­cisë vepron në për­puth­je me ligjin “Për Policinë e Shtetit”.
3. Për har­timin e kërkesë-padisë, për­gatit­jen e akteve dhe paraqit­jen e tyre në gjykatë kërkue­si asis­to­het nga një avokat falas.Dhoma Kom­bëtare e Avokatisë dhe Komi­sioni Shtetëror për Ndih­mën Juridike u njofto­jnë gjykatave listën e avokatëve, që autor­i­zo­hen për dhënien e ndih­mës juridike falas.
4. Kërkue­si shkarko­het nga të gjitha detyrimet e tak­save dhe tar­i­fat për shpen­zimet gjyqë­sore, si dhe ato të shër­bimeve përm­ba­ri­more shtetërore, sipas dis­poz­i­tave të legjis­la­cionit shqip­tar në fuqi. Me lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes, shpen­zimet gjyqë­sore i ngarko­hen palës që ka ushtru­ar dhunë në famil­je.
5. Kërkesë-padia regjistro­het në një regjistër të veçan­të dhe pro­tokol­lo­het ditën e dorëzim­it të saj.

 

Neni 15
Provat në pro­cesin gjyqë­sor

1. Provat që duhet t’i paraqiten gjykatës mund të jenë: dësh­mi, raporte të poli­cisë, raport mjekë­sor, akt-eksper­ti­mi, ekza­min­ime dhe shpjegime/pohime të palëve, doku­mente të tjera të lëshuara nga punon­jësit e zyrës së shër­bimeve sociale pranë një­sive ven­dore, doku­mente të lëshuara nga per­sona juridikë (OJF), të regjistru­ara sipas dis­poz­i­tave në fuqi.
2. Kur nga të dhë­nat e kërkesës bëhet e qartë se komis­ari­atet e poli­cisë, organet e pushtetit ven­dor apo qen­drat shën­de­të­sore kanë pro­va shkre­sore lid­hur me ushtrim­in e dhunës në famil­je, ato lësho­jnë men­jëherë një kop­je të cer­ti­fikuar (kop­je me vulë) për këtë në bazë të kërkesës së paraqi­tur nga kërkue­si ose të vetë gjykatës. Në rast të moslëshim­it të doku­men­tit të mësipërm, per­son­at përgjegjës do të mba­jnë përgjegjësi ligjore, sipas dis­poz­i­tave t ë Kodit të Pro­ce­durës Admin­is­tra­tive.
3. Kur nuk disponon të gjitha provat e parashikuara në pikën 2 të këtij neni, gjyka­ta lëshon me vendim urdhrin e mbro­jt­jes, bazuar vetëm në për­shkrim­in e rrethanave dhe fak­teve në të cilat është kry­er dhu­na në famil­je, duke u bazuar në bind­jen e vet.

 

Neni 16
Gjyki­mi për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes

1. Gjyka­ta ven­dos shqyr­timin e kërkesës për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes bren­da 15 ditëve pas pra­nim­it të kërkesës.
2. Gjatë shqyr­tim­it të kërkesës për urd­hër mbro­jt­je­je, gjyka­ta dëgjon me rad­hë per­son­at në vijim:
a) vik­timën, për­faqë­suesin ligjor apo avokatin e saj;
b) të paditurin/ën (dhunuesin/en), për­faqë­suesin ligjor apo avokatin e tij/saj;
c) prokuror­in, nëse ky ka paraqi­tur kërkesën;
ç ) për­faqë­sue­sit e poli­cisë;
d) për­faqë­sue­sit e zyrës së shër­bimeve sociale pranë një­sisë në të cilën jeton përherë ose përko­hë­sisht per­soni i për­men­dur, kur kërkue­si është nën 18 vjeç, nuk ka zotësi për të vepru­ar apo dhu­na e ushtru­ar në famil­je ka ndikim mbi per­son­at e lart­për­men­dur;
dh) punon­jësit e qen­drave shën­de­të­sore apo të qen­drave të shër­bim­it dhe reha­bil­itim­it, të cilët kanë asis­tu­ar vik­timën pas ushtrim­it të dhunës mbi të;
e) dësh­mi­tarët, të cilët gjyka­ta i kon­sideron të domos­doshëm.
3. Në rastin kur kërke­sa është paraqi­tur nga policia/prokuroria, tërhe­q­ja e vik­timës nga pro­ce­si nuk sjell si paso­jë mos­gjykimin e çësht­jes së fil­lu­ar.

 

Neni 17
Vendi­mi i gjykatës për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes

1.Gjykata mund të lësho­jë me vendim një urd­hër mbro­jt­je­je vetëm ndaj dhunue­sit të për­men­dur në kërkesë-padi.Ky vendim përm­ban vetëm masat mbro­jtëse që për­shkruhen në nenin 10 të këtij ligji. Gjyka­ta lëshon me vendim urdhrin e mbro­jt­jes duke cak­tu­ar një ose më shumë prej masave të për­cak­tu­ara në nenin 10 të këtij ligji, nëse vërte­ton se:
a) ekzis­to­jnë dyshime të arsyeshme për të besuar se dhunue­si për­bën rrezik për kry­er­jen e ndon­jë akti të dhunës në famil­je;
b) lëshi­mi i urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate është i nevo­jshëm për të mbro­j­tur sig­ur­inë, shën­detin, mirëqe­nien e viktimës/ave, urd­hër në të cilin, përveç kërkue­sit, gjyka­ta çmon se mund të përf­shi­hen edhe per­sona të tjerë, me të cilët kërkue­si ka lid­hje famil­jare ose intime, që mund të bëhen shkak për ushtrim­in e dhunës ndaj këtyre të fun­dit.
2. Gjyka­ta nuk mund të refu­zo­jë lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes për shkak të një pro­ce­si tjetër gjyqë­sor , ku përf­shi­het njëra prej palëve.
3. Vendi­mi për­fundim­tar i gjykatës për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes, i cili, përveçse përm­bush kërke­sat e nen­it 310 të Kodit të Pro­ce­durës Civile, përm­ban:
a) masën e cak­tu­ar nga gjyka­ta;
b) kohëzg­jat­jen e masës, e cila nuk mund të jetë më e gjatë se 12 muaj, por me të drejtë shtyr­je­je;
c) njof­timin se shkel­ja e urdhrit të mbro­jt­jes, të lëshuar me vendim gjykate, për­bën vepër penale në kup­tim të nen­it 320 të Kodit Penal;
ç) njof­timin për të drejtën e ankim­it ndaj urdhrit të mbro­jt­jes, të lëshuar me vendim gjykate, bren­da 15 ditëve nga shpall­ja apo mar­r­ja dijeni e tij.
4. Urdhri i mbro­jt­jes, i lëshuar me vendim gjykate, i njofto­het men­jëherë dhunue­sit, i cili nuk ka qenë i pran­ishëm gjatë seancës gjyqë­sore, sipas nen­it 316 të Kodit të Pro­ce­durës Civile. Vik­ti­ma duhet të pajiset nga gjyka­ta me dy kop­je të vendim­it origji­nal, në mënyrë që njërën prej tyre ta mba­jë për vete dhe tjetrën ta vërë në dis­pozi­cion të poli­cisë në momentin që paraqitet nevo­ja.
5. Gjyka­ta, bren­da 24 orëve pas lëshim­it të urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate, u dër­gon nga një kop­je të tij per­son­ave në vijim:
a) vik­timës dhe per­son­ave të tjerë të shënuar në vendim;
b) prokuror­it, nëse ka bërë kërkesë;
c) zyrës së shër­bimeve sociale të një­sive ven­dore, ku janë me ban­im të përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma dhe per­son­at e tjerë të për­men­dur në vendim;
ç) komis­ari­atit të poli­cisë në rajonin ku janë me ban­im të përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma dhe per­son­at e tjerë të për­men­dur në vendim.

 

Neni 18
Gjyki­mi për lëshimin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes

(Ndryshuar pika 1 me ligjin nr. 10329, datë 30.9.2010)

1. Gjyka­ta ven­dos në lid­hje me kërkesën për mbro­jt­je të men­jëher­shme:
a) të një të mituri, bren­da 24 orëve pas parashtrim­it të kërkesës;
b) të sub­jek­teve të tjera të dhunës në mar­rëd­hëni­et famil­jare, bren­da 48 orëve pas parashtrim­it të kërkesës.
2. Në rastin e shqyr­tim­it të kërkesës për urd­hër të men­jëher­shëm mbro­jt­je­je, gjyka­ta mban një seancë ku dëgjo­hen per­son­at në vijim:
a) vik­ti­ma, për­faqë­sue­si ligjor apo avokati i saj;
b) dhunuesi/ja, për­faqë­sue­si apo avokati i tij/saj;
c) prokurori, nëse merr pjesë;
ç) kërkue­sit e tjerë, të parashikuar në nenin 13 të këtij ligji;
d) dësh­mi­tarët, të cilët gjyka­ta i kon­sideron të domos­doshëm.

 

Neni 19
Vendi­mi i gjykatës për lëshimin e urdhrave të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes

(Shtu­ar shkro­n­ja d) në pikën 5 të ligjit nr.10329, datë 30.9.2010)

1. Gjyka­ta lëshon me vendim urdhrin e men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, duke cak­tu­ar një ose më shumë prej masave të për­cak­tu­ara në nenin 10 të këtij ligji, nëse kon­sta­ton se:
a) ekzis­to­jnë bazat për të besuar se i/e padituri/a (dhunuesi/ja) ka kry­er ose ka kër­cënuar se do të krye­jë ndon­jë vepër të dhunës në famil­je; ose
b) i/e padituri/a (dhunuesi/ja) paraqet kër­cën­im të drejtp ërdrejtë dhe të men­jëher­shëm për sig­ur­inë, shën­detin ose mirëqe­nien e vik­timës dhe të anë­tarëve të tjerë të famil­jes së vik­timës; ose
c) lëshi­mi i urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes me vendim gjykate është i nevo­jshëm për të mbro­j­tur sig­ur­inë, shën­detin, mirëqe­nien e vik­timës apo të anë­tarëve të tjerë të famil­jes së vik­timës, që mbro­hen me anë të urdhrit të mbro­jt­jes.
2. Gjyka­ta nuk mund të refu­zo­jë lëshimin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes për shkak të një pro­ce­si tjetër gjyqë­sor, ku përf­shi­het njëra prej palëve.
3. Vendi­mi për­fundim­tar i gjykatës për lëshimin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, i cili duhet të plotë­so­jë kërke­sat e nen­it 310 të Kodit të Pro­ce­durës Civile, përm­ban:
a) masën e cak­tu­ar nga gjyka­ta;
b) kohëzg­jat­jen e masës, e cila mbaron në momentin që fil­lon të zba­to­het urdhri i mbro­jt­jes i ven­do­sur nga gjyka­ta;
c) njof­timin se shkel­ja e vendim­it të gjykatës për lëshimin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes për­bën vepër penale, në kup­tim të nen­it 320 të Kodit Penal;
ç) njof­timin për të drejtën e ankim­it kundër vendim­it bren­da 5 ditëve nga shpall­ja apo mar­r­ja dijeni e tij;
d) datën e dëgjim­it për vërte­timin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, e cila është bren­da 20 ditëve prej lëshim­it të tij me vendim gjykate.
4. Urdhri i men­jëher­shëm i mbro­jt­jes, i lëshuar me vendim gjykate, i njofto­het men­jëherë dhunue­sit, i cili nuk ka qenë i pran­ishëm gjatë seancës gjyqë­sore, sipas nen­it 316 të Kodit të Pro­ce­durës Civile.
Vik­ti­ma duhet të pajiset nga gjyka­ta me dy kop­je të vendim­it origji­nal, në mënyrë që njërën prej tyre ta mba­jë për vete dhe tjetrën ta vërë në dis­pozi­cion të poli­cisë në momentin që paraqitet nevo­ja.
5. Gjyka­ta, bren­da 24 orëve pas lëshim­it të vendim­it, u dër­gon nga një kop­je të tij per­son­ave në vijim:
a) vik­timës dhe per­son­ave të tjerë të shënuar në vendim;
b) kërkuesve në kup­tim të nen­it 13 të këtij ligji;
c) zyrës së shër­bimeve sociale të një­sive ven­dore, ku janë me ban­im të përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma dhe per­son­at e tjerë të për­men­dur në vendim;
ç) komis­ari­atit të poli­cisë në rajonin ku janë me ban­im të përher­shëm apo të përkohshëm vik­ti­ma dhe per­son­at e tjerë të për­men­dur në vendim;

d) zyrave përm­ba­ri­more të ven­dit të ekzeku­tim­it.
6. Vendi­mi i gjykatës për nxjer­rjen e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes për­bën tit­ull ekzeku­tiv dhe ekzeku­to­het men­jëherë nga zyra e përm­barim­it, sipas dis­poz­i­tave të Kodit të Pro­ce­durës Civile (nenet 510/e, 516/c e vijues).

 

Neni 20

Gjyki­mi për vërte­timin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes

Pas për­fundim­it të seancës gjyqë­sore për nxjer­rjen e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, gjyka­ta vazh­don seancën për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes mbi bazën e kërkesës, në zba­tim të nen­it 16 të këtij ligji. Në për­fundim të pro­ce­sit gjyqë­sor gjyka­ta:
a) ven­dos anulim­in, si dhe ndër­pre­rjen e efek­teve të urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, të lëshuar më parë me vendim gjykate, kur ky i fun­dit nuk arrin të provo­het;
b) refu­zon lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate, kur nuk arrin të provo­het urdhri i men­jëher­shëm i mbro­jt­jes, i lëshuar më parë me vendim gjykate;
c) lëshon urdhrin e mbro­jt­jes me vendim gjykate në bazë të nen­it 17 të këtij ligji. Sipas nevo­jës, ky vendim mund t’i ndrysho­jë kushtet e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, të lëshuar më parë me vendim gjykate.

 

Neni 21
Anki­mi

1.Kundër vendim­it përkatës të gjykatës për nxjer­rjen e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes mund të bëhet ankim i veçan­të në bazë të dis­poz­i­tave të Kodit të Pro­ce­durës Civile.
2. Kundër vendim­it për vërte­timin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes ose kundër vendim­it për nxjer­rjen e urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate mund të bëhet ankim bren­da afat­eve dhe rreg­ullave të për­cak­tu­ara në dis­poz­i­tat e Kodit të Pro­ce­durës Civile.
3. Paraqit­ja e ankim­it nuk e pezul­lon ekzeku­timin e vendim­it të gjykatës për lëshimin e urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes apo të urdhrit të mbro­jt­jes.

 

Neni 22
Rrethanat për ndryshimin, ndër­pre­rjen dhe vazhdimin e urdhrit të mbro­jt­jes

1.Nëse rrethanat kanë ndryshuar rrën­jë­sisht, vik­ti­ma (për­faqë­sue­si i saj), dhunuesi/ja ose prokurori, nëse ka mar­rë pjesë në pro­ces, mund të paraqesë kërkesë për ndryshimin ose ndër­pre­rjen e urdhrit të mbro­jt­jes.
2. Pas mar­rjes së kërkesës për ndryshimin ose ndër­pre­rjen e urdhrit të mbro­jt­jes, gjyka­ta vazh­don shqyr­timin e kërkesës, në bazë të nen­it 16 të këtij ligji. Në fund të shqyr­tim­it gjyka­ta ven­dos:
a) lënien në fuqi të urdhrit të mbro­jt­jes;
b) ndryshimin e urdhrit të mbro­jt­jes nëse kjo kërko­het nga rrethanat që kanë ndryshuar rrën­jë­sisht; ose
c) ndër­pre­rjen e tij, nëse kriteret e për­cak­tu­ara në nenin 10 pika1 të këtij ligji nuk vle­jnë më, për shkak të ndryshim­it rrën­jë­sor të rrethanave.
3. Parashtri­mi i kërkesës për ndryshimin ose ndër­pre­rjen e urdhrit të mbro­jt­jes nuk e pezul­lon ekzeku­timin e vendim­it për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes.
4. Vik­ti­ma ose për­faqë­sue­si i autor­izuar prej saj, 15 ditë para për­fundim­it të efek­teve të vendim­it për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes, mund të parashtro­jë kërkesën për vazhdimin e tij. Nëse nuk parashtro­het kërke­sa, urdhri i mbro­jt­jes ndër­pritet automatik­isht në ditën e për­fundim­it të efek­teve të tij.
5. Pas mar­rjes së kërkesës për vazhdimin e urdhrit të mbro­jt­jes, gjyka­ta vazh­don me shqyr­timin e kërkesës, në bazë të nen­it 16 të këtij ligji. Në fund të shqyr­tim­it gjyka­ta ven­dos:
a) vërte­timin e ndër­pre­rjes së urdhrit të mbro­jt­jes në datën e për­fundim­it të efek­teve të tij; ose
b) vazhdimin e efek­teve të vendim­it për lëshimin e urdhrit të mbro­jt­jes, nëse vle­jnë kriteret e për­cak­tu­ara në nenin 17 pika1 të këtij ligji.

 

Neni 23
Ekzeku­ti­mi i vendim­it gjyqë­sor

1.Vendimi gjyqë­sor, i cili përm­ban urdhrin e men­jëher­shëm të mbro­jt­jes, është për­fundim­tar dhe për­bën tit­ull ekzeku­tiv që në momentin që shpal­let (ose u njofto­het palëve).Gjykata lëshon një urd­hër ekzeku­ti­mi në të njëjtën kohë që lëshon urdhrin e men­jëher­shëm të mbro­jt­jes.
2. Vendi­mi gjyqë­sor, që përm­ban urdhrin e mbro­jt­jes, për­bën tit­ull ekzeku­tiv pasi të mar­rë for­mën e pre­rë dhe ekzeku­to­het men­jëherë nga përm­barue­sit, sipas dis­poz­i­tave të Kodit të Pro­ce­durës Civile, komis­ari­atet e poli­cisë dhe njësitë e qev­eris­jes ven­dore (bash­ki, komu­na) apo edhe vetë dhunue­si vull­ne­tar­isht. Gjyka­ta lëshon urdhrin e ekzeku­tim­it në të njëjtën kohë që lëshon dhe urdhrin e mbro­jt­jes.
3. Punon­jësit socialë dhe efek­ti­vat e poli­cisë mar­rin të gjitha masat për ekzeku­timin e men­jëher­shëm dhe të vazh­dueshëm të masave mbro­jtëse të ven­do­sura kon­form nen­it 10 të këtij ligji.
4. Insti­tu­cionet, qen­drat rezi­den­ciale, qen­drat e shër­bimeve, OJF-të e licen­cuara për ofrim shër­bimesh zba­to­jnë masat e parashikuara në vendimin gjyqë­sor dhe koordi­no­jnë punën e tyre me njësitë e qev­eris­jes ven­dore dhe drej­toritë e poli­cisë, si ekzekutuese direkt të këtyre vendimeve.
5. Ekzeku­ti­mi i detyrueshëm i vendim­it të gjykatës bëhet nga zyrat e shër­bim­it përm­ba­ri­mor, kon­form dis­poz­i­tave të Kodit të Pro­ce­durës Civile (nenet 510 e vijues).
6. Në rast të mosekzeku­tim­it vull­ne­tar nga organet zbat­uese të vendim­it të gjykatës, siç për­shkruhet në pikat 2 dhe 4 të këtij neni, përf­shirë dhe të paditurin/ën, të cilëve u komu­niko­het vendi­mi, ndiqet ekzeku­ti­mi i detyru­ar në bazë të dis­poz­i­tave të Kodit të Pro­ce­durës Civile. Në këto raste, ndaj per­son­ave përgjegjës për mosekzeku­timin e vendim­it të gjykatës zba­to­hen sank­sionet përkatëse të parashikuara në nenet 320 e 320/a të Kodit Penal, si edhe sank­sionet e parashikuara në nenin 606/3 të Kodit të Pro­ce­durës Civile.

 

 

KREU V
DISPOZITA PËRFUNDIMTARE

 

Neni 24
Pro­ced­i­mi penal

Lëshi­mi i urdhrit të men­jëher­shëm të mbro­jt­jes apo urdhrit të mbro­jt­jes me vendim gjykate nuk i ndalon palët e intere­suara të nisin pro­cesin penal, për sa i për­ket veprimeve apo mosveprimeve që për­bëjnë figu­ra të veprave penale.

 

Neni 25
Aktet nën­ligjore

Këshilli i Min­is­trave nxjerr aktet nën­ligjore për zba­timin e këtij ligji bren­da 3 mua­jve nga hyr­ja në fuqi e tij.

 

Neni 26
Hyr­ja në Fuqi

Ky ligj hyn në fuqi më 1 qer­shor 2007.

Shpal­lur me dekretin nr.5182, datë 12.1.2007 të Pres­i­den­tit të Repub­likës së Shqipërisë, Alfred Moi­siu